W dzieciństwie sposób, w jaki hormony rozdzielają umysły chłopców i dziewcząt, tworzy między nimi pewien dystans. W okresie dojrzewania dystans ten staje się przepaścią.
U dziewcząt około ósmego roku życia poziom hormonów żeńskich zaczyna rosnąć. Ciało staje się bardziej zaokrąglone, piersi pęcznieją, a około trzynastego roku życia rozpoczyna się cykl menstruacyjny.
Hormony u chłopców zaczynają działać około dwa lata później niż u dziewcząt, gdy głos schodzi z piszczącego sopranu do niezgrabnego tenoru, linia włosów zaczyna się cofać, jądra zstępują, a ich seksualne wyposażenie, reagując na świadome i nieświadome impulsy, zaczyna żyć własnym życiem.
Dziś możemy zrozumieć, że choć zmiany cielesne wpływają na psychikę, sama biochemia zmienia nasze zachowanie, percepcję, emocje i zdolności. Hormony są substancjami chemicznymi umysłu.
U chłopców głównym hormonem jest testosteron — steroid anaboliczny, który pomaga budować ciało, wzmacniając zdolność magazynowania wapnia, fosforu i innych pierwiastków niezbędnych do naprawy i wzrostu mięśni oraz kości. Pomaga nadać nastoletniemu mężczyźnie stosunek 40% białka do 15% tłuszczu w ciele.
Chłopcy wytwarzają także znacznie więcej czerwonych krwinek niż dziewczęta, a ponieważ czerwone krwinki przenoszą tlen spalający energię po całym ciele, mogą korzystać z przewagi fizjologicznej w prowadzeniu bardziej aktywnego i wymagającego życia.
Główne hormony żeńskie to estrogen i progesteron. Rozkładają białka i tłuszcze dietetyczne oraz redystrybuują tłuszcz w ciele. Dziewczęta mają inny stosunek białka do tłuszczu w ciele — 23% białka do 25% tłuszczu.
Mózg został zorganizowany tak, aby w okresie dojrzewania reagować na konkretne hormony męskie albo żeńskie. Oznacza to, że hormony żeńskie mają znacznie silniejszy wpływ na mózg, który już z samego projektu jest bardziej wrażliwy na ich działanie, podczas gdy mózg męski jest predysponowany, również z projektu, do reagowania na hormony męskie.
i sprawdź swoją wiedzę o budowaniu dobrej jakości relacji.